Sona Bir Kala – II

Geride bıraktığımız hafta bu satırlarda, “Sona Bir Kala” başlığı ile 2. Lig’de küme düşmekten son anda kurtulan kulüplere yer vermiştim. Bu hafta benzer kıstaslarla, 3. Lig’e kısaca göz atacağız…

Geçtiğimiz hafta değinmiştik fakat kısaca belirtelim tekrardan. 2. ve 3. Lig’de evvela şampiyonluk, kırılma anı yaşanmasının ardından play off’a kalma ve küme düşmeme mücadeleleri yaşanıyor mütemadiyen. Bazı takımların sahip olduğu orta sıra takımı hüviyetinin yanı sıra, bazı kulüpler ise gün geçtikçe “kıl payı kurtulan takım” kimliğine bürünmeye başlıyor.

Geçtiğimiz haftadan, 2. Lig’in tekrarı

2014’ten başlattığımız süreç boyunca ilk olarak Tarsus İdman Yurdu ve Tepecikspor kıl payı 2. Lig’de kalan takımlar olarak gözümüze çarpıyordu. Tarsus İdman Yurdu bir sonraki sezonda düşüyor, iki sezon sonrasında ise 3. Lig’den yükselmeyi başarıyordu. Tepecikspor ise küme düşme hususunda onu bir sezon arayla takip ediyordu.

Bir sonraki sezonda Anadolu Üsküdar 1908, Kahramanmaraş ve Bucaspor’u görüyorduk. Bucaspor iki sezon, Anadolu Üsküdar 1908 ise bir sezon sonra 3. Lig’e düşerken Kahramanmaraşspor halen yoluna 2. Lig’de devam ediyordu.

2016-2017’de Fethiyespor ve Bugsaş Spor ligde son nefeste kalabilen takımlar olurken; başkent temsilcisi play off’u ıskaladığı 2017-2018 sezonu vesilesiyle “en iyi yükseliş yapan” takımlar arasına adını yazdırıyordu.

Mevcut takvime göre son sezon kabul edilen 2017-2018’de ise bir puanla ligde kalabilen Amed Sportif haricinde hiçbir kulüp “kıl payı” lige tutunmadı…

3. Lig’in Durum Raporu

3. Lig’e aynı merceği yönelttiğimizde, 2014-2015’te “kıl payı” ligde kalabilen Bergama Belediyespor ve Ayvalıkgücü Belediyespor’u görüyoruz. İki belediye takımı da birer puanla ligde kalabilmişti. Bu takımlardan Bergama Belediyespor sonraki sezonlarda sırasıyla iki ve yedi puanla kümede kalırken en son oynanan 2017-2018 sezonunda ise averajla kümede kalabildi. Ayvalıkgücü Belediyespor ise bir puanla kümede kaldığı sezondan sonra, 2015-2016 sezonunda, amatör liglere düştü.

2015-2016’da ise, üst paragrafta yer alan Bergama Belediyespor hariç Van BBSK iki puanla, Kozan Belediyespor ise averajla “kıl payı” kümede kalabilmişti. Kozan ve Van temsilcileri son iki sezonu orta sıralarda tamamlayarak 3. Lig’de orta sıra takımı hüviyetini oluşturmaya başladılar.

2016-2017’ye geldiğimizde ise üç puanla kümede kalan Payasspor’u ve averajla kümede kalan Tekirdağspor’u görebiliyoruz. Payasspor’un orta sıralarda bitirdiği 2017-2018 sezonu, Tekirdağspor için ise amatör liglere düşmekle sonlandı.

Peki ya 2017-2018 sezonu ile birlikte 3. Lig’de hangi takımlar “kıl payı” ligde kalmış? Bir tek, averajla ligde kalan Bergama Belediyespor, ki onun bu konuda markalaşma yolunda gittiğini iki üst paragrafta belirtmiştim…

Sonuç Niyetine

2. Lig ve 3. Lig, pek çok konuda farklı dinamiklere sahip. Fakat bu konuda pek de ayrı yaklaşımlar gözlenmiyor. Eğer bir takım “kıl payı” kümede kalmışsa, o ligdeki ömrü istisnai durumlar haricinde (Bergama Belediyespor veya iyi yönetilerek orta sıralara sabitlenen kulüpler) çok da uzun olmuyor.

Demek ki; kümede kalmak bir kurtuluş değil, çoğu zaman sonun başlangıcı. Bu duruma karşı neler yapılabilir ve yapanlar nasıl başarılı oluyor? Bu soruların cevaplarını önümüzdeki hafta ele almaya çalışacağım…

Evrensel Gazetesi | 30 Haziran 2018

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

thirteen − seven =